Özcan İşler Şiirleri - Şair Özcan İşler

Halka kılıç çekenlerle,
Ayırdım yolumu dostlar.
Kul hakkına çökenlerle,
Ayırdım yolumu dostlar.

Üstünü çizdiklerimle,

Hep günü kurtarmayı bulunmaz nimet sandık,
Gündüzü, gece ettik; aydınlığı, karanlık,
Gelecek ipotekli bu değil ki bir anlık
Beraber dövünelim kendi bönlüğümüze...

Faydasını görmedik ne musibet ne dersin,

Ne zaman yanında olsam,
İçim içime sığmıyor
Gönlümde kelebekler uçuyor
Yeni bir âleme doğuyorum

Sıcak sancılarda çekerken sızı
Bigâne kaldınız neden derdime?
Bin hasretle dolu beklerken sizi
Bigâne kaldınız neden derdime?

Kendisini arayan insan denen biriyim,
Her aczinden habersiz, zavallı bir diriyim.
Ben kendimin dışında, herşeyin içindeyim
Uzuv uzuv, hücre hücre
Merkez merkez, çevre çevre...

Sınırlamadan kendini,
Bildiğin dilde sev beni.
Su bile zorlar bendini,
Bildiğin dilde sev beni.

Kalp ülkemde, saygı ili,

Uyanıkken hayalimde,
Uyuyunca rüyamdansın,
Kulağımda ayak seslerin,
Kalbimde kalp atışların.
Biliyormu sun?

Gündüzler geceden daha karanlık,
Bin derdin içinde kıvranıyorum.
Vatan tam arpalık, hukuk tiranlık,
Bin derdin içinde kıvranıyorum.

Ne bahar yaşadım, ne yaz yaşadım

Meleğim, başımın tacı,
Bin özlemle bekliyorum.
Son şahlanışın kırbacı,
Bin özlemle bekliyorum.

Ben seni çok sevdim ey umarsız yâr!
Bir sen anlamadın bir sen duymadın.
Ne duymayan kaldı ne bilmeyen var,
Bir sen anlamadın bir sen duymadın.

Sözüm gökkubende gönül süsü mü?