Faruk Şiiri - Emine Akgün

Sırdaşım, sarışın oğlum
Yusuf yüzlüm, ay parçam
Şımartmaktan vazgeçemediğim
Ruhumu saran, sarmaşığım

Canım sultanım, komutanım
Gurbette büyüttüğüm, memurum
Bağrıma basamadığım, yavrucuğum
Uzaklarda kalanım, canım bebeğim

Temmuz ayında, kucağıma düşenim
Mevlaya yakarışımla, makbul olan duam
Merhametli, sevgi dolu, nur yüzlüm
Ömer yüreklim, canım oğluşum Taham

Ela gözlü ,sarı saçlı mert yüreklim
Karizmatik aslanım, cesur yiğidim
Sensiz, sessiz tebüssümsüz kaygılıyım
En kara yerdesin, sensiz,neyleyim
Ayazda mısın, üşüyor musun?

Annesinin hiç büyümeyen hasret kaldığı
Askere göndermek zorunda olacağı
Mehmetçiği, kınalı kuzusu
Ablasının ayrıcaklı sandığı,
Kıskançlıktan tırnakladığı kedi yavrusu
Kardeşinin hayran-ı hami-si ayrı kaldığı abisi

Mahalledeki çocukların oyunda, mızıkçısı
Gaziye kadar kovaladıkları, a mili küçük sporcusu
Annesinin umudu geleceği,
Dayı adını ezberlettiği yeğeni

Annesinin hiçbir kızı layık görmeyeceği
Deislerin, bilim dışında herşey yalan dediği
Kırmızı ışıklarda şınav çeken, sürücülerin eğlencesi

Annesinin zekasına hayran olduğu
Bilimle yetinen, şaşkın ilahiyatçısı
Medeni cengaver, Faruk oğluşu
Annesine bile, eyvallahı olmayan
Özgür ruhlu, karizmatik sporcusu