Bir varmış bir yokmuş. Günler geceleri, geceler günleri kovalaya dururken, önceleri horozların sesleriyle uyanan halkın, öten her horuzu kesip etini yedikten sonra can derdine düşen horozların ötmemeye başlamasıyla ne gündüzü anlamış ne de geceyi.
Ha gündüz ha gece. İlla uyumak isteyene bahane çoktur. Sırf rahatı uğruna ötüşüyle uyandıran horozun etini yiyen, uykusuna düşkünlüğünü değil de horozun ötüşünü bahane eder.
Kayıt Tarihi : 15.06.2026 20:44:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
