Kabuk Şiiri - Onur Ay

Kabuğuna tutundum acının,
iz bırakacağını bile bile,
demir halkalarla bileyliyorum yüreğimi,
özlemin içinde, gecenin son deminde,
karanlığın köşesinde,
ölülere yol gösteriyorum,
mucizelere inanmıyorum artık,
çok basit ağlıyorum,
hüzünlü vedaları defediyorum bedenimden
sisli havaları özlüyorum,
soğuk denizi,
yağmurun ıslattığı kumları da.
Kabuğuna tutundum acının,
hiçbir önemi yok,
tebessüm ettiriyor artık sadece.