Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.
Sonra âlem değişiverdi
Ayrı su, ayrı hava, ayrı toprak.
Sonra âlem değişiverdi
Ayrı su, ayrı hava, ayrı toprak.
Mevsimler ne çabuk geçiverdi
Unutmak, unutmak, unutmak.
Anladım bu şehir başkadır
Herkes beni aldattı gitti,
Anladım bu şehir başkadır
Herkes beni aldattı gitti,
Yine kamyonlar kavun taşır
Fakat içimde şarkı bitti.
Cahit KülebiKayıt Tarihi : 30.06.2000 18:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Memleketinden uzak
Erzurum’da pazarlar kurulmuş
Yükleri sırtında
Gelecekleri soğuklarda kavrulmuş
Hissediyorum...
Hüzünlü tezgahları.
Bir gizem var sanki
Boynu bükük oyuncaklar da...
Asık suratları.
Hayalleri kim bilir kimler çalmış.
Yüzleri hiç gülmüyor
Kim bilir ölü aşkları kimlere varmış.
Sarı saçlarından
Beti benzi atmış endamlarından
Dalmış göz pınarlarından
Canları,
damla damla mezarlara akmış.
Aslında görmenin, sevmenin ve anlamanın önemine fazla anlam yüklemek yerine biraz düşünmekte de fayda var demek ki...
Tek ortak yanımız şehir olsaydı bizden geriye ne kalırdı?
Temsil ettiğimiz değerleri bazen bir kavun kamyonu da geri getirebilir...
Ama şimdi bu yolu yürü deseler* yürümezdim.
Çok güzel bir şiir
Saygılarımla
Teşekkürler.
Sayın Akçay
Harika bir tespit
hiç öyle düşünmemiştim
hatta neredeyse tenkit edecektim.
SELAM EDERİM.
TÜM YORUMLAR (10)