İsa Efe Şiirleri - Şair İsa Efe

Şehrin gürültüsü inzivaya çekildiğinde,
Yokluğunun çığlıkları yükselir, gönül zarımı yırtarcasına...

Yollar, nice izler taşır ruh dünyamda;
Kal ve gitler!
Düşündükçe, titreyişler...

Dirilmenin adıydı, yolun hasında ölmek,
Görmeyen hüzün sanır,
Oysa ebedi gülmek!

Yorma sevdiğini,
Kırılmasın aşkın kanadı,
Ve sendelemesin kıpır kıpır olan yürekler...

İlenmek yoktur kitabımızda,
Ama ihtimali de öldürdüysen;
Melekler 'Katil' diye anarsa adını,
İşte o zaman kork derim!
Duyan var elbet feryadımı...

Terketmediyse vicdanın,
Ve merhamet hala yüreğindeyse,
Üşüyen bir sokak çocuğu takılır aklına,
Uykun kaçar, daralırsın, ağlarsın...

Dünyanın en cesur, en yiğit, en vatansever milleti, Türk Milletidir. Bizi böylesine ayrıcalıklı kılan, imanımız, inancımızdır...

Kalp arar, dil arar, göz arar seni,
Varlığın lütuftur, yokluğun zulüm,
Ay ve yıldız kıskansın güzelliğini,
Sevdiğim, mis kokulum, solmayan gülüm.

Ya tereddütsüz ol, ya da yok ol!
Ama muallakta olma...

'Bir' olanın yolunda,
Yürüdü yüreğimiz.
Hak davanın cenginde,
Bükülmez bileğimiz.
Üstün tutmak için Hakkı,
‘Allah’ der hep dilimiz.