sokaklar biraz daha solgun bu mevsimde
dallar biraz daha kırılgan
yapraklar ıslak, düştü düşecek
ağır nefeslerde tükenir ansızın
umutların zamana yolculuğu
İlk gördüğüm günü hatırlıyorum,
Kendimi sessiz bir masalda buldum.
Rüzgârın bile sustuğu o anda,
Adını ruhuma yazdım usulca.
Sen içime doğan sevda güneşimsin,
Sevgili günlük...
Bugün de yine hiçbir şey değişmedi.
Baharın kokusu artık içime sinmiyor,
sanki önüme bir set çekilmiş....
Bahçedeki gül bile kendi halinde.
Aydın dedim yola çıktım
Dağ bayırı kolay aştım
Birden şaştım, bakakaldım
Sağım solum Şevketibostan
Sahilde bir güzel gördüm
Hüzünlü bir anında tut ki geçtim aklından
Hemen savma izin ver birazcık soluklanayım
Tut elimi kurtar beni yokluğunun kucağından
Yoruldum inan bana artık dayanmıyorum
Su oldum dağlardan döküldüm
Her türlü engelle dövüldüm
Irmağa biçare gömüldüm
Ufukta bir deniz
Denizde yakamoz oldum
I still recall the day I first saw you,
I found myself inside a silent tale true.
Even the wind was hushed in that moment,
I wrote your name on my soul so softly.
Your gaze has lifted all the weight I carried,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!