Hamiye Gül Şiirleri - Şair Hamiye Gül

Duman sardı başımı yâr önümü göremem.
Kapkaranlık yollarım ben yanına gelemem.
Doğmuyor güneşim tan yerini bulamam.
Göz göz oldu ciğerim derdi gamı çekemem!

Felek attı pususunu kırdı yine belimden;

Yine yalnız saatler,
Bahar bitti, yaz bitti,
Sonbahar da bitiyor.
Şimdi derinlerde bir yere
Hüzün resmini çiziyor.
Bir zamanlar

Sınandı o gece aşkın aleviyle peri,
Sarnıçlar renk cümbüşüydü gece
Oynaşıyordu gözünde.
Duvarlardan usulcacık sarkarken
Buzulları eriyordu gece de.
Kalp sandığı kilitliydi halbuki

Hayatta yarım yamalak
Yitmiş kaybolmuş gibiyim
Geçmiş anıların içinde
Bir tanem silinmiş gibiyim.

Öyle duru ve öyle çok

Şavkı vursa yüzüne mehtabın ey peri,
Dolaşırım uğruna ben divane,serseri.
An gelip çarpışsa Ay'ın altında gözlerim,
Dil tutulur,söylemez olur aşıkının lebleri.

Ah o endamın bırakmaz bende sıhhat,

Havasından mıdır suyundan mı bilemem,
Bitlenmişim hatır hatır kaşınıyorum.
Saçlar kıvırcık arasında yavşaklar dolanır,
Utana sıkıla gittim eczaneye söyleyemem,
Ya derse bitlli gülerse ardımdan diye.
Yazdım kağıda taktik hoş bir yazımla,

Önemi var mı gözlerinin renginin;
Ela, mavi , yeşil, siyah, kahverengi...
Seninle gülün taç yaprağı gözesinde;
O en sessiz ve dilsiz sevdayla buluştum.

Sihri bozulmasın kutsallığında rüyanın,

Çok fazla bir şeyim yok sana verecek,
Şu dünyada.
Ne malım ne mülküm...
Oturtacak bir kaç paspas,
Eynine giyeceğin bir kaç bez entari...
Yorulunca uzanıp

Beynimizin gözlerini
Varla yoğa doldurduk.

Anlamlandırdıklarımızı
yitirince

Tutuşur dilimden dökülür ahlar,
Yönüme dönüp yüzüme bakmadın.
Durulmaz gözümde hicran selleri,
Ayağının altında toza bulandım.

Koptu yüreğimde bir acı hoyrat,