Yalnızlığın Şarkısı
Bir şarkı çalar içimde her gece,
Sözleri yok, ama yüreğimle söylerim.
Kimsesiz bir melodidir bu, sessiz, derin,
Adı yalnızlığın şarkısıdır içimde.
Yalnızlığın ve Şiirin İçinden Geçen Bir Hayat
1964 Uzunköy’den Değirmendere’ye uzanan bir yaşam…
Ben, 1964 yılının sessiz bir gününde,
Adapazarı’nın Uzunköy’ünde doğdum.
O zamanlar köyler sessizdi ama umutlarla doluydu.
Yalnızlığı Seviyorum
Kimse bilmez,
Bazen kalabalıklar yorar insanı,
Bazen dost dediğin omuz bile ağır gelir.
Ben o yüzden,
Yalnızlıkla Dans
Yalnızlıkla dans ederim,
Gecenin sessizliğinde,
Adımlarım usulca kayar,
Kendi gölgemle birlikte.
Yanacaksa Yansın Yüreğim
Yanacaksa yansın yüreğim,
Zaten kor olmuş yıllardır içim.
Bir kıvılcım yeter,
Alev alsın bütün suskunluğum.
Yan Yana Susmak
Konuşmadık o gece...
Ne bir sitem, ne bir soru sorduk birbirimize.
Sadece oturduk,
Yan yana,
Ve sustuk.
Yan Yana Susmak
Konuşmadık o gece...
Ne bir sitem, ne bir soru sorduk birbirimize.
Sadece oturduk,
Yan yana,
Ve sustuk.
Yaprak Dökümü
Birer birer kopuyor dallardan,
Sonbaharın titrek elleriyle
Savruluyor hatıralar…
Her yaprak, geçmişten bir sayfa,
Her düşüş, kalbimde bir yara.
YAPRAKLARI DÖKÜLMÜŞ
Yaprakları dökülmüş bir ağacın gölgesindeyim,
Bütün umutlarım, sararmış yapraklarla yere düşmüş,
Rüzgar savuruyor, birer birer,
Ve ben, o rüzgarda kaybolan hatıralar gibi…
Yaralı Gönlüm
Yaralı gönlüm, sensiz kaldı boşlukta,
Her kırık yanı kanar, her yanı yarım, ıssız sokakta.
Bir zamanlar sevdayla dolu, şimdi hüzünle yüklü,
Adını fısıldar rüzgar, geceye karışan yıldızlı.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!