Gözlerim Gözlerinde Şiiri - Dr Yusuf Polat

Gözlerim titreyen dudaklarında
Asılı kaldı
Bir de söyleyemediğim sözlerim…
Günbatımında
O an anladım;
Bazı aşklar başlamadan eskir,
Bazı ayrılıklar kavuşmadan gelir.

Bıraktım günbatımının kızıllığına
Kalbimin paslı anahtarını
Geceler uzasın istiyorum,
Sabah olmasın…
Belki karanlıkta bulurum
Benden çaldığın yarının yollarını

Geleceğim karakışın ortasında
Bir avuç özlemle,
Bir ömürlük bekleyişle…
Alacağım
Gözlerimi gecenin koynundan,
Bir daha bırakmamak üzere
Senin gözlerine.

İki avucumda kır çiçekleri,
İçimde bin yıllık bir bahar…
Kokuları tenine değdikçe
Sana doğru büyüyecek yollarım.

Ben hayallerimi bulutlara ektim,
Her yağmurda seni diledim.
Bak, şimdi sevdan
Yeşeriyor omuzlarımda;
Sanki bütün dünya
Seninle yeniden başlıyor.

Nefesin…
Ah, o dinmeyen nefesin!
Yüreğimde vakitsiz bir yangın
Ne söndürmeye gücüm yeter,
Ne de kaçmaya var cesaretim…

Gözlerim yanıyor hâlâ
Ateşten dudaklarının kıyısında
Bilmezsin;
İnsan bazen bir ömrü tüketir
Bir tek öpüşün hatırı uğruna.

Ve ben,
Sana her gelişimde biraz eksilip
Biraz daha sen olurken,
Hangi kalbe sığdırayım kendimi
Söyle sevgilim,
Gözlerim gözlerinde kaldı;
Ben şimdi sensiz nerelere gideyim