Mavi Vuslat
Bir bulut geçer gözlerinin hizasından,
Sessizce taşır kalbimin yükünü.
Rüzgâr fısıldar, çekinir avazından,
Geceye saklar en derin söküğünü.
MEĞER SEN DE HERKES GİBİYMİŞSİN
Ben seni başka sanmıştım…
Kalabalığın içinde
adımı bilen tek insan,
İstanbul sabahına düşmüştü o an,
Sisler içinde saklı bir devran…
Kadının elinde narin bir şemsiye,
Gözlerinde suskun bir ferman.
Bir adım attı…
Menemen Kokusu
Bir sabahın en sade anında başladın bana,
Tavada usulca dağılan bir düş gibi.
Domatesin kızıllığında utangaç bir sevda,
Yumurtanın sarısında saklıydı kalbin gibi.
MERCAN
Sen, denizin dibinde saklanan kırmızı bir mercan gibisin; herkes denize bakar, ama herkes senin derinliğine dalamaz.
Ben seni yüzeyinden sevmedim, dalga olup kıyına vurmadım yalnızca; içindeki sessiz maviliğe indim, orada kimsenin görmediği bir aşk buldum.
Senin sevdan kalbimin dibinde büyüyen mercan; dokundukça kanatan, uzaklaştıkça özleten, ama ne olursa olsun yerinden sökülemeyen…
MERDİVEN
Merdiven tutuşturdun elime,
öyle sıradan bir merdiven değildi bu;
bir ucunda sen vardın,
MESELA
Yapacak ne çok şeyimiz vardı oysa...
Rüzgârı birlikte dinleyemedik mesela.
Bir sahil yolunda aynı dondurmayı paylaşamadık.
METRİS ÖNÜNDE
Metris’in önünde uzayan o yol,
Bir ömrün hüznünü taşıdı geceye.
Ben seni beklerken çürüdü zaman,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!