Fevzi Emir Yılmaz Şiirleri - Şair Fevzi ...

Birzamanlar' bir köy vardı
Sisli dağların eteğinde'
Yeşil'mi yeşil,
Güzel'mi güzel bir köy'
Nakış gibi yamaçlara işlenmiş,
Ayışığı geceleyin harman yerine düşer,

Sayende kimsesiz geçti yıllarım,
Varmısın, yokmusun, hiç belli değil.
Ziyanı yok, soğuk kalsın ellerim,
Ateş'misin, buz'musun, hiç belli değil.

Seni koysam, dolu almaz, boş dolmaz,

HÜZÜN

İçim daralıyor Allahım,
Haddini aşanları, düz yolda şaşanları, ateşe koşanları
Görünce içim daralıyor,

HÜZZAM
Fevzi Emir Yılmaz


Yine aşktan yana çaldı tüm sazlar,
İç çekip masama düştü yıldızlar,

İKİ CİHAN GÜNEŞİ
Fevzi Emir Yılmaz

Âleme sonsuz rahmet indi yüce Mevlâ’dan,
On ikinci geceye bir nur yağdı semâdan,
Habîbim diye seçti, ayırdı tüm kullardan,

İKİMİZ
Fevzi Emir Yılmaz


Koskocaman bir evrende başladı
seninle hikâyemiz.

İKİMİZE GEÇ KALDIN

Fevzi Emir Yılmaz

Ben unumu elemiş, eleğimi asmıştım,
Acıyı yâren kılıp sol yanıma basmıştım,

İLAÇ OLSAN

Fevzi Emir Yılmaz

Gözümden süzülüp çağlayan nehir,

İNSAN OLMALI
Fevzi Emir Yılmaz


İnsanın sadece bir yüzü olmalı;
ya güldüğü, ya ağladığı

Yine düştü yüreğime gözlerin,
Bakışların, gülüşlerin, sözlerin...
Anasız bir yavru gibi özlerim,
Yüreğimi yetim koydun... Gelsene.

Kim tutuyor ellerini benim yerime?