Sevfayı tatmış olan her kâlpte
Yarım kalmış eski bir aşkın
Halâ kanayan yarası vardır.
Yıllar öncesinde kaldı dese de
Yine de,küllenen ateşinde
Varlığından uzakta,
Özlerken burda seni.
Unuttun biliyorum,
Seni gerçek seveni.
Acıyla ödenirmiş,
Kolay mı sanıyorsun,
Yıllardır yalnız kalmak.
Acısına dayanıp,
Maziden hisse kapmak.
Sen yanımdan geçerken
Unutmam deme sevgilim.
Her seven insan gibi,
Sen de,birgün olur unutursun.
Lâkin,ilk zamanlar hatırladıkça yüreğin burkulur,
Bir kenara çöküp,sessiz sessiz ağlarsın.
Aradan zaman geçtikten sonra,bu acıya da alışırsın.
Unuturum sanma ayrıldık diye
Kâlbimde yer olmaz başka sevgiye
Hasretliğin bana acı versede
Teselli bulurum bakıp maziye.
Nakşettim sevgini ben bu kâlbime
Unuturum sanmıştım
Ayrılıp gidince sen.
Meğer ki yanılmışım
Silemedim gönlümden.
Ne kadar istesem de
Senden uzaklarda geçerken ömrüm.
Her anım da seni hasretle andım.
Kavuşmak hayâldi,görmem imkânsız
Vuslat ateşin de kavrulup yandım.
Perişan hâlimi görebilseydin
Unuttum demesi yalan kelime;
Sormayı bir dene seven kâlbine.
Mazide kalsa da unutulmuyor;
Küllenmiş ateşte köz kalır yine.
Gizlenmiş anılar hatıralara;
Sevda uykusundan uyandığımda
Bitmiş idi artık gördüğüm rüya.
Sevdiğim o kadın yoktu yanımda
Vuslatın yerini almıştı riya
Yalnızlık,kapımı yine çalmıştı
Kederden başka ne kattın ömrüme?
Karşılıksız bir âşk gönlümde kalan…
İnanmam ben artık, hiç bir sözüne,
Yalanmış her şeyin, âşk’ın da yalan.
Hayatıma girip, beni mahvettin,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!