Dangalak Şiiri - Aydın Ahmet

Kasıla kasıla yürüyor yolda
Şişkinlikten geberiyor dangalak
Giydiği pantolon üç beden bol da
Şaşkınlıktan geberiyor dangalak

Kendini gönç sanır herkesi fakir
Soyunu zer görür herkesi hakir
Tükürsen yüzüne Yarabbi şükür
Pişkinlikten geberiyor dangalak

Üstünde bir kuzu postu parkası
Sırıtıyor her yanından markası
Kendi gibi zannederken herkesi
Taşkınlıktan geberiyor dangalak

Gelmedi dünyaya böylesi kubuz
Hasetlik derdine tutulmuş kabız
Oturduğu çulu bellemiş kebiz
Baskınlıktan geberiyor dangalak

Kahrediyor her seferde kadere
Hayırı yok valideye pedere
Şükürsüz adama Mevla ona ne vere
Küskünlükten geberiyor dangalak