Bazen bu kasabadan çekip gitmek
Bir dönemi tümüyle silmek geliyor içimden
Çok şeyine katlandım sevgimden
Yılıyorum yoruluyorum üzülüyorum
Burada daha fazla neden kaldığımı
Düşünüyorum ama bir türlü bulamıyorum
Hayallerine duygusal derinlik katamazsan
Seni sabitleyen zincirin olur daha da gidemezsin
Çektiğin sıkıntılar dostun olur itiraz edemezsin
Bu işin en güzel tarafı seninle büyümek oldu
Geçip giden bir vefasız ömürdü
Gideni biz sadece o an sandık
Oysa aylar su gibi akıp gidiyordu
Bizde aylara daldık oyalandık
Hazanın hüznü geldi geçti
Seninle ilgili tereddütlerim vardı
Bir türlü karar veremedim
Ya aşkın yalandı yada hayalin
Artık kalmadı eski gizemi
O muhteşem lacivert gecelerin
Karanlık, ıslak ve sert
Yağmurun altında dimdik duran
Pardesülü bir siluet…
Yüzü gölgede kalmış,bakışları keskin bir figür
Ben çocukken bir başka kokardı
Bizim kasabada dar sokaklar
Yıllar geçti hiç değişmedi
O kadim mahallenin dokusu
Geceden her tarafı sarardı
Karanlık kaldırımlarda yağmur kokusu
Aşk gerçek sevenin hayata katkısıdır
O halde hayatın yükünü hafifletmek lazım
Aşkın her badiresi bir ağır cümle olur
Sevenin boğazına büyük lokma gibi dizilir
Dünya ebedi değil, bir sürgün yeri
Karanlık aydınlığın ışıksız bir benzeri
Işık olmadan anlamı olmuyor
Ne karanlığın ne de aydınlığın
Memlekete kış geldi diye sitem ediyorsun
Başka mevsim mi gördük sanıyorsun
Kar altında geçen acılar ve zor yıllar
Sonuç işte bu sert ve kavruk delikanlılar
Bir damla suyun bereketini anlamak için
Umudunu bulutlara bağlayanları unutma
Duyguların en yoğun olduğu bir dönemde
Kibrin esiri olmadan yaşamak istedim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!