Kalbimin kırıklarından
yavaşça içeri sızan bir ışık gibi
yokluğun yankılanıyor duvarlarımda;
tutunacak bir yer bulamıyorum.
Düşlerimde unutulmayı bekleyen,
her cümlenin eksik kaldığı
tek kalabalıktır adın;
konuşacak bir şey bulamıyorum.
Bir gün daha eksildi ömür takviminden,
geceler büyüdükçe büyüdü gözlerimde.
Hiçbir yer uzak değildi sen gitmeden önce;
kalacak bir yer bulamıyorum…
Artık biriktiriyorum sana varmayan yolları,
rüzgârda nefesini, toprakta kokunu saklıyorum.
Sonra bakıyorum ufuklara:
Bir gün daha yoksun,
bir gün daha öldüm, diyorum;
yaşayacak bir neden bulamıyorum.
Kayıt Tarihi : 19.12.2025 00:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!