Ormandaki oyukları kim oydu?
Biri bunu araştırsın
Babanıza aldığınız ilk hediyeye ne oldu?
Biri buna bir baksın
Arkadaşınız öldüğünde içindeki atlar da öldü mü?
Biri mezarını açıp baksın
Hani harflerin yerlerini karıştıran kardeşiniz
Biri günlüğünü açıp kontrol etsin
Hani sürekli çay içen dostunuz
O demliği katran karaya çevirdi mi?
Bir koşu onun da kapısı çalınsın
Hiçbirinizden ağlamayı devralmayacağım
Biriniz bir şeyler yapsın
Ben yokum!
Kayıt Tarihi : 25.08.2026 20:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
"Hiçbirinizden ağlamayı devralmayacağım" diyerek toplumun edilgen kederini ve sahte üzüntülerini reddeden; "biriniz bir şeyler yapsın, ben yokum!" çığlığıyla sorumluluktan kaçan herkese tokat gibi inen harika bir manifesto.
Ormandaki oyukları kim oydu?
Biri bunu araştırsın
Babanıza aldığınız ilk hediyeye ne oldu?
Biri buna bir baksın
Arkadaşınız öldüğünde içindeki atlar da öldü mü?
Biri mezarını açıp baksın
Hani harflerin yerlerini karıştıran kardeşiniz
Biri günlüğünü açıp kontrol etsin
Hani sürekli çay içen dostunuz
O demliği katran karaya çevirdi mi?
Bir koşu onun da kapısı çalınsın
Hiçbirinizden ağlamayı devralmayacağım
Biriniz bir şeyler yapsın
Ben yokum!
Bazen çok bilmemek daha iyidir.
"Şiir, ölümün ve kaybın doğrudan anlatılmasından çok, geride kalan izlerin peşine düşerek ilerliyor. “Biri araştırsın”, “biri baksın” tekrarları, şiire hem sorgulayıcı hem de huzursuz bir ses kazandırıyor. Ormandaki oyuk, ilk hediye, ölen arkadaşın içindeki atlar, karıştırılmış harfler ve kararmış demlik; her biri geçmişten kalan bir yaranın ya da unutulmuş bir hayatın sembolüne dönüşüyor. Özellikle “içindeki atlar da öldü mü?” dizesi, insanın içindeki yaşama ve kaçma arzusunun ölümle birlikte sönüp sönmediğini sorguluyor. Sonunda “Hiçbirinizden ağlamayı devralmayacağım” diyerek yasın mirasını reddeden şiir, “Ben yokum!” sözüyle yalnızca yokluğu değil, bu hikâyeye artık ait olmayı reddetmeyi de anlatıyor.
Başarılar dilerim."
Toplumsal vurdumduymazlığa ve bireysel yalnızlığa sitem eden, sarsıcı bir başkaldırı şiiri. Bir bir sıralanan yarım kalmış sorular ve aranmayan hesaplar üzerinden insanlığın ertelediği sorumluluklar yüzümüze vuruluyor. "Ben yokum" resti, tükenmişliğin ve o ağır yükü taşımaktan vazgeçişin son derece güçlü bir haykırışı.
TÜM YORUMLAR (14)