Dağların ardında açardı Avelya;
öyle uzak bir yamacın taşına tutunmuştu ki;
oraya varmak için insanın önce kendinden yorulması gerekirdi.
Sabahları güneş, dağın arkasından ağır ağır doğar,
geceden kalan soğuğu yapraklarının üzerinden alıp götürürdü.
Kimse bilmezdi yerini.
Kimse ona güzel demezdi.
Sana şiirler okuyacağım, gitme
Güneşler doğacak yalnızlığımdan
sana bir ışık getireceğim
Büyük aydınlığımdan
Sana bir dolu umut getireceğim
Devamını Oku
Güneşler doğacak yalnızlığımdan
sana bir ışık getireceğim
Büyük aydınlığımdan
Sana bir dolu umut getireceğim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta