Adem Efiloğlu Şiirleri - Şair Adem Efiloğlu

Gönlünü verince, ışıklar saçtım,
Evvelden sevgine, ne çok muhtaçtım,
Kıvrana kıvrana, derdimi açtım,
Kapımın dışında, yel oldun artık.
Neyleyim sevdiğim, el oldun artık.
/

EN ÇOK BALON BORÇLUSUN BANA

Işıkların söndüğü akşamlarda,
Titrek bir gülücük yansır dudaklarına.
Sabaha yakın saatlerden,
Mezarından çıkar hayaller.

Kuzinenin üstünde, kaynardı türlü çaylar,
Gönüllerde kurulur, en muhteşem halaylar,
Birlikte çekilirdi, harmanlarda halaylar,
İçten bir kahkahayla, gülerdik eskilerde.
/
Fazla yağmur yağınca, damlarımız akardı,

EVE DÖNER İNSAN

Hayat acıların yokuşunda,
Acımasızca devam ederken,
Fasılasız bir yolcudur insan.
Sokakların dertlerini sırtlanır durmadan.

Hassas iştir evlilik, gel beni biraz dinle.
Sadece o yürekte, kalmaz isen evlenme.
Her gün kavga temaşa, ömür geçmez yeminle,
Dertlerini eşinle, bölmez isen evlenme.
/
Sanma ki laf-ı güzaf, tecrübedir hayattan,

Hayallerim bile ölür,
Yıldızlar sönerken gökyüzünde,
Aşkımı en dipsiz pencerelerden sallandırırım.
İçim soğur,
Uğru bir ayrılık düşer aklıma,
Gönlüm yangın yeridir,

GELDİM İŞTE

Bilmezsin sevdiceğim, asırları aşarak,
Yazılmamış tarihi, deldim de geldim işte.
Sevdan benim kıyamım, yürüyerek koşarak,
Neyim var neyim yoksa, aldım da geldim işte.

GELDİM SANA

Feryat ile koşturdum cennetin kapısına,
O sırat köprüsünden sızarak geldim sana.
Ecel mühür basmadan kalbimin tapusuna,
Sonsuzluk defterine yazarak geldim sana…

GELECEĞİM

Bekle beni can özüm, sükuta vursun yüzün,
Bulutların rahminden, akarak geleceğim.
Aydınlansın umudun, yola ram olsun gözün,
Aşkının miracına, çıkarak geleceğim.

GELİRİM

Aç gönül dergâhını, çekinmeden gireyim,
Yıkılmaz tabuları, yıktığında gelirim.
Kaldır şu perçemini, içlerini göreyim,
Alev gibi gözlerle, baktığında gelirim.