1 Mayıs Şiiri - Afşin Dualı

Karanlık çökerken fabrikaların üstüne,
Bir ses yükselir nasırlı ellerden.
Adalet, suskun bir çığlık değil,
Yerin altından gelen o büyük gürültü!
​
Güneş doğmadan düşeriz yollara,
Ömrümüzü verdik bitmek bilmeyen o çarklara.
Sistem denilen bu devasa canavar,
İşçinin kanıyla kendine saraylar kurar.
Haksızlık bir çığ gibi büyüyor her sokakta,
Emeğimiz rehin kalmış karanlık bir odakta.
​
Eğilmedik, bükülmedik bu ağır yük altında,
Ama yorulduk artık bu yalanlar tahtında.
Bakın ellere, bakın o derin izlere,
Gerçek tarih yazılır, bakınca yüzlere!
​
1 Mayıs! Meydanlar inlesin sesimizle!
1 Mayıs! Dünyayı kurduk biz ellerimizle!
Zulmün surları yıkılacak bir gün elbet,
Emeğin hakkı kutsaldır, bitmeli bu eziyet!
​
Sırtımızda dünya, cebimizde bir parça ekmek,
Zor geliyor artık sessizce beklemek.
Gözyaşı değil, alın teridir bu dökülen,
Halkın sırtından geçinen o saltanattır sökülen.
Zaman daralıyor, adalet yerini bulacak,
Bu devran dönecek, herkes hakkını alacak.

Dinleyin! Bin yıl öteden gelen o hakikatı dinleyin!
Kulağınıza küpe olsun bu kutlu emir:
Peygamber buyuruyor ki;
"İşçinin ücretini, alın teri kurumadan veriniz!"
Bu ne bir rica, ne de boş bir sözdür,
Bu adaletin ta kendisi, vicdanın özüdür!
​
1 Mayıs! Meydanlar inlesin sesimizle!
1 Mayıs! Dünyayı kurduk biz ellerimizle!
Zulmün surları yıkılacak bir gün elbet,
Emeğin hakkı kutsaldır, bitmeli bu eziyet!

Alın teri kurumadan...
Hakkını verin...
Emeğin sesini susturamazsınız.